vrijdag 22 september 2017

Bijna twee maanden in Canada

Alweer bijna twee maanden in Canada...

Gisteren op het strand - Nanaimo

Het dagelijks leven is begonnen! Mick en Luuk naar school en ook Menno is begonnen aan zijn studie Forestry!

Gelukkig is het  gelukt om de jongens op de scholen te krijgen, waar ze graag heen wilden. Mick zit in grade 9 van Dover Bay en Luuk in grade 3 van Randerson Ridge Elementary. Allebei op loopafstand van ons huis...dus dat is helemaal top. 

Het is erg wennen voor ze. De hele dag les krijgen in het Engels is natuurlijk wel even een dingetje. Luuk is bekaf als hij uit school komt en is blij als ik hem sta op te wachten en dat we weer lekker in het Nederlands kunnen praten. Maar hij pakt de taal ontzettend snel op. Hij begrijpt al heel erg veel en is niet bang om Engels te praten, al weet hij dat het niet helemaal perfect is. 

Jakob uit Rusland zit bij Luuk in de klas en is dit jaar ook nieuw!

Mini slangetje in het bos gevonden, samen met Hayden en Jakob...

Mick vindt het leuk op High School. Omdat wij vrij laat waren met inschrijven, had hij niet helemaal vrije keuze meer uit de vakken die hij kon kiezen. Gelukkig was er nog een plek vrij bij Soccer, dus hij heeft nu elke dag anderhalf uur Soccer op school! Verder heeft hij Frans, wiskunde en maatschappijleer in dit semester. In het volgende semester kan hij kiezen uit andere vakken. Op zijn school zitten veel internationale studenten, dus hij heeft daar nu Duitse en Spaanse vrienden. 

De studie van Menno is behoorlijk intensief. Hij gaat om 7.15 uur de deur uit en met de bus naar de universiteit. Hij zit meestal tot 15.30 uur op school en daarna nog studeren. Een heel nieuw ritme, wel even wennen hoor...

Tussendoor genieten we nog steeds van de omgeving.....even een paar fotootjes:

Luuk en Jaidy

 Spiderlake


Nog even wandelen voordat de zon ondergaat - Nanaimo

Zeehondjes spotten

Te warm om binnen te slapen (twee weken geleden)

Ik geef momenteel wat yogalessen, heel leuk om te doen, maar te weinig om er echt een "baan" van te maken. Dus deze week druk op zoek gegaan naar andere mogelijkheden en gelukkig zijn die er genoeg. Menno wordt door de universiteit begeleid in het zoeken van een baan bij de studie! 

We zijn eigenlijk gewoon nog druk met settelen. Sommige dingen blijven een zoektocht.....wat in Nederland vanzelfsprekend was, is hier totaal anders en niet altijd even makkelijk. Omdat we overdag allemaal met ons eigen ding bezig zijn, ben je ook echt op jezelf aangewezen. Veel dingen moet je gewoon zelf oplossen, dat geldt voor ons alle vier. In Nederland wisten de jongens precies wat de bedoeling was op school en waar ze alles konden vinden...hier is het soms zoeken en uitvinden hoe dingen hier werken. Dat vraagt wel wat van hun zelfstandigheid!

Nou, dat was weer even een korte update van ons avontuur! We hopen dat het in Nederland goed gaat met jullie allemaal. Allemaal bedankt voor jullie lieve berichtjes en belangstelling! Super!

Veel liefs van ons uit Canada

dinsdag 29 augustus 2017

Nog even vakantie vieren

Wanneer ik deze blog schrijf, zitten we precies 4 weken in Canada.

De weken zijn hier echt omgevlogen. Zoveel gedaan, ontdekt en vooral nog steeds heel veel met regeldingen bezig. Een nieuw leven opbouwen doe je niet zomaar even...en al helemaal niet in een land dat je niet kent. Maar dit hoort natuurlijk ook bij het avontuur!

Het is hier echt prachtig weer. De laatste dagen wel erg warm, maar omdat we bij het strand wonen, is het door de zeewind goed uit te houden. Na het eten gaan we 's avonds bijna altijd even zwemmen, het liefst in een meer of een rivier. 

Avondwandeling...we genieten van het buiten zijn

Mick is ondertussen lid geworden bij een voetbalclub en heeft al wat trainingen achter de rug. Ook voor hem is het wennen, want de trainingen zijn anders dan in Nederland. Luuk heeft ondertussen karate weer opgepakt bij de plaatselijke Karate school. Menno heeft al een eerste introductiedag op de universiteit bijgewoond en ik heb op yogagebied weer nieuwe contacten gemaakt. Aankomende zaterdag zal ik een Guest yogaclass geven bij een yogastudio en daar kan ik ook wat uren les gaan geven. Heel leuk en spannend.

Luuk bij zijn eerste karate les (haha in voetbal tenue)

Onze auto, lekker veel ruimte!

Soms zijn we zo verbaasd dat we hier nu wonen. Het is ook erg snel gegaan allemaal, en dat realiseren we ons nu des te meer. We kijken terug naar hoe dit avontuur is begonnen en het is in een sneltreinvaart gegaan. Het leven hier is niet te vergelijken met het leven in Nederland. Dat wil niet zeggen dat het hier of daar beter is, maar het is gewoon zo anders. Gewoon even snel een boodschap doen, kan hier niet. Sowieso moet je met de auto naar een grote "mall" en de supermarkten zijn zo groot, dat je heel wat kilometers maakt om je boodschappen te vinden. Alles doe je met de auto, je kunt echt niet zonder. Alles is groot verpakt, dus je haalt gelijk 10 hamburgers of 40 wc rollen. 

De mensen vragen bijna altijd hoe het met je gaat. Dat is hier normaal en ondanks dat het misschien wel een automatisme is om dat te vragen, maken mensen hier wel snel een praatje met je. Vragen waar je vandaan komt en wat je hier komt doen. 

Ons huis richten we beetje bij beetje in. We willen niet al te veel geld uitgeven, dus we kopen ook tweedehands spullen die we opknappen. Steeds meer wordt dit huis ons plekje. Mick is blij met zijn grote kamer, met een eigen badkamer. Echt zijn plek. Het contact met zijn vrienden en familie vindt hij heel fijn. Zijn neef Jason is weer terug uit Spanje, dus die twee hebben vanmorgen samen een game gespeeld op de Playstation. Ook met zijn beste vrienden uit Nederland probeert Mick zoveel mogelijk contact te houden, die zijn hem dierbaar. 
Ook Luuk heeft via Facetime zijn vriendje Jakob uit Nederland gesproken...even Pokemon kaartjes en Lego bouwwerken aan elkaar laten zien.

Deze avond zagen we voor het eerst een groep zee otters in de zee...bijzonder






Strand bij Lantzville


Naar het strand met Luuk

Nou, ik kan wel foto's blijven bijvoegen van het strand, maar ga dan in herhaling vallen...zal ik niet doen!

Het gaat goed hier. En we hopen dat het met jullie ook goed gaat in Nederland. Bij jullie ook bijna de vakantie voorbij en hier dus ook (dit is de laatste vakantieweek). Mick is trouwens aangenomen op Dover Bay, de school waar hij graag op wil. De lagere scholen zitten erg vol, dus Luuk zit vooralsnog nog niet op de school die we voor hem in gedachten hadden (we wilden hem graag op een school aan het einde van onze straat, maar die zit dus vol). We vertrouwen er op dat dit gewoon goed komt.

Dit was hem weer even voor nu! Voor iedereen veel liefs en een dikke knuffel van ons!!!


zondag 20 augustus 2017

De eerste twee weken in Canada

Even een update van de eerste twee weken in Canada! Het is echt omgevlogen en vooral met heel veel regelen, regelen en nog eens regelen. Denk aan verzekeringen, water/gas/licht in ons huis, een auto (je kunt hier echt niet zonder; de afstanden zijn vaak enorm), maar ook spullen voor in huis (pannen, koffiezetapparaat, servies, prullenbak etc). Tussen het regelen door proberen we zoveel mogelijk te genieten van de natuur. Dus even naar het strand of de bossen in! Die zijn er hier volop, je hoeft alleen de deur maar uit te gaan en de weg over te steken en je staat middenin een bos, wat lijkt op een regenwoud, zo mooi groen, met prachtige bomen en zelfs watervalletjes.

 
Eén van de eerste keren op het strand van Pipers Lagoon. Nog wat mistig i.v.m. de bosbranden

De broertjes samen op oude boomstronken! Na deze foto heeft onze waterrat Luuk een duik in de zee genomen...


Het is prachtig weer, zo'n 25 graden en met een heerlijke zeewind. Luuk is graag te vinden op het strand en vind daar krabbetjes, zeesterren, vissen en ook dieren die we nooit eerder hebben gezien, zoals zwanenhalsmossels. Vooral Aziaten zijn op zoek naar deze bijzondere zeedieren (ze blijken namelijk erg lekker te zijn), die diep in het zand verstopt zitten. Op een ochtend, wanneer we met zijn vieren op het strand te vinden zijn, zien we een groep chinezen deze zeedieren zoeken. Hard werken, want je moet diep graven in het zand en het kost wat kracht om deze dieren uit het zand te trekken. Mick en Luuk vinden het geweldig en helpen de groep chinezen mee met het zoeken van deze mossels. 



Hele bijzondere mossels (kijk eens op Google en zoek op zwanenhalsmossel, als je tijd hebt!)


We hebben nu nog lekker vakantie en tussen het regelen door, bezoeken we Little Qualicum Falls. Prachtige watervallen op een half uur rijden vanaf ons huis in Nanaimo. Ondanks dat het water echt ijskoud is, gaan we natuurlijk wel even lekker zwemmen. We zien veel vissen en grote kreeften. Hier gaan we zeker nog een keer naartoe!


Little Qualicum Falls

Op korte afstand van ons huis zijn er veel Lakes te vinden. Na het eten gaan we daar graag nog even heen om te zwemmen. Het is echt ongelofelijk hoeveel natuur hier is, zoveel meren en bossen. Ook kleine eilandjes, waar je met een bootje naartoe kunt varen. Wat dat betreft hoef je je hier niet te vervelen!



Mick kan ook hier niet zonder voetbal!


We bezoeken twee dagen Tofino. Een geweldige plek, met prachtige stranden, maar ook regenwouden. En natuurlijk altijd de kans dat je een beer of cougar tegen het lijf loopt. Dat blijven we toch wel spannend vinden, vooral de cougars (een soort poema's) die je uit een boom kunnen bespringen. Dus we blijven oppassen wanneer we in het bos lopen. Ondertussen hebben we ook al een spray en een soort toeter gekocht, die de dieren op afstand houden (hopen we). 





Op weg naar Tofino, gigantische meren...




Tofino


Het gaat goed met ons. De ruimte en rust hier maken het ook dat je je rustiger voelt. De mensen zijn ongelofelijk vriendelijk, behulpzaam en geïnteresseerd. Natuurlijk hebben we het ook wel eens moeilijk. We missen onze familie en vrienden. En we wisselen elkaar daarbij af....en kunnen elkaar daarin gelukkig steunen. Wat zijn we blij met de vele appjes die we dagelijks krijgen. En wat is het fijn dat er Facetime / Skype bestaat, zo lijkt het toch of we nog heel dichtbij zijn. 

Nog bijna drie weken en dan gaan de scholen en Menno's studie beginnen. Komende week gaan we kijken of het lukt om Mick en Luuk op de scholen in te schrijven, die onze voorkeur hebben. Dat zal niet heel makkelijk gaan, want we hebben vernomen dat die scholen (bijna) vol zitten. Mick en Luuk staan nu op wachtlijsten en we hopen komende week meer duidelijkheid te hebben. Ik (Daan) heb al wat contacten gelegd wat betreft yoga, dus hopelijk kan ik daarin gaan werken over een week of vier. Menno kijkt al beetje rond naar een baan, die hij naast de studie kan gaan doen. Er is hier wel veel werk, dus dat moet ook gaan lukken. Het zal hard werken worden voor ons beiden, want het dagelijks leven is hier niet heel goedkoop (boodschappen zijn duurder dan in Nederland). 

In mijn eerste blog konden er volgens mij geen reacties bijgevoegd worden. We hebben nu iets in de instellingen veranderd en nu kan dat wel als het goed is. Dus...mocht je iets willen plaatsen, leuk! Hoeft niet natuurlijk!

Tot de volgende keer, lieve familie en vrienden in Hollandia!

Liefs van ons

donderdag 13 juli 2017

Het Begin

Op dinsdag 1 augustus 2017 is het zover....Met z'n vieren naar Canada! Een heel onwerkelijk gevoel dat het nu echt gaat gebeuren. Ons huis in de Julianastraat in Koog aan de Zaan, waar we bijna 20 jaar gewoond hebben, is leeg. Op maandag 31 juli rond 17.30 uur fietsen we met drie fietsen (Mick achterop bij Menno) weg van dat fijne huis, waar we met zoveel plezier hebben gewoond. Op naar mijn ouders, waar we de laatste nacht in Nederland zullen slapen. De nacht daarvoor hebben we bij Menno's moeder gegeten en geslapen. Super lief dat dit kon! Alle dierbare spullen zijn opgeslagen bij onze ouders en met acht koffers en wat handbagage zullen we vertrekken naar Canada.

Twee jaar naar Canada. Het is ons gelukt om visums te krijgen! Een kans die we echt willen aanpakken. We hebben er ook alle vier zin in! We zijn echt klaar voor dit avontuur. Alhoewel we natuurlijk geen benul hebben van wat ons staat te wachten. Het valt niet mee om alles op te geven in Nederland en al onze lieve vrienden en familie gedag te moeten zeggen. Maar vrienden blijven vrienden en ook onze familie is ons dierbaar, dus we weten dat dat dat goed zit. En gelukkig is er tegenwoordig Skype, whats app etc, dus de contacten zullen blijven! 

We zien allemaal op tegen het afscheid op Schiphol. Een vervelend moment, emotioneel. Na een paar intense knuffels, zeggen we gedag en gaan we de poortjes door. En zwaaien tot we elkaar niet meer zien. Na wat tranen, halen we alle vier diep adem en beginnen we met zijn vieren dit grote avontuur.



De reis ernaartoe was lang. Twee uur vertraging op Schiphol en ook de tussenlanding op Calgary duurde best lang. En dan uiteindelijk landde ons vliegtuig in Vancouver! Na het verzamelen van onze acht koffers, moesten we naar de Immigratiedienst! Hele onderneming met al die bagage en geen fijne ervaring bij de Immigratiedienst. Het ging er vrij lomp aan toe, maar we zijn er doorheen gekomen. Met de taxi naar de ferry.....bagage op de ferry krijgen (was ook een leuke uitdaging), en dan twee uur op de boot naar Vancouver Island. Daar stonden onze lieve vrienden Francis en Edwin ons op te wachten om ons naar ons nieuwe huis te brengen op Carrington Road in Nanaimo!

Een warm welkom en ons huis voelde direct fijn. Zo lief dat onze bedden opgemaakt waren, zodat we er gelijk in konden duiken. 

En daar lig je dan......in je nieuwe land voor twee jaar, in je nieuwe huis, in nieuwe bedden.....een gek gevoel. Alles is onzeker, maar we hebben elkaar en we gaan er wat van maken samen!....als een blok vallen we in slaap.....